صبح در ایراج آرام شروع می‌شود؛ پیش از آنکه گرمای روز خودش را نشان دهد، کوچه‌های روستا شاهد رفت‌وآمد مردم و شروع کارهای روزانه هستند.

بخشی از زندگی مردم با باغ‌ها، نخل‌ها و زمین‌های کشاورزی گره خورده است. صدای رفت‌وآمد در کوچه‌های قدیمی، باز شدن در خانه‌ها و آماده شدن برای کار، تصویری ساده اما آشنا از زندگی روستایی را شکل می‌دهد.

در میانه روز، سایه دیوارهای خشتی و درختان روستا پناهی از گرمای کویر می‌شود. عصر که هوا خنک‌تر می‌شود، زندگی دوباره به کوچه‌ها برمی‌گردد و گفت‌وگوهای مردم در کنار خانه‌ها و فضاهای عمومی روستا بیشتر می‌شود.

ایراج شاید روستایی کوچک باشد، اما زندگی در آن مجموعه‌ای از جزئیات ساده است؛ جزئیاتی که در شهرها کمتر دیده می‌شوند.

ایراج را باید آرام دید؛ با قدم زدن در کوچه‌های قدیمی، نشستن زیر سایه نخل‌ها و تماشای زندگی‌ای که هنوز با طبیعت و گذشته پیوند دارد.